دختر نوجوانم با یک پسر در ارتباط است

dokhtare nojavan

زنی ۳۷ ساله هستم و دختری ۱۷ ساله دارم که تمام حرف هایش را با من راحت می‌زند. او مدتی است که با یک  پسر ۱۹ ساله در ارتباط است. ولی پدرش در جریان این رابطه نیست. برای مناسبت های مختلف هدیه بین هم رد وبدل می‌کنند. ازوقتی از موضوع اطلاع یافته‌ام خیلی صمیمانه با او حرف زده‌ام. ولی زیر بار نمی‌رود که این رابطه را ترک کند. اکنون می‌گوید دیگر نباید حرف‌هایم را به تو بگویم. نمی دانم چطور با او برخورد کنم که هم حرف‌هایش را مثل قبل برایم بگوید، هم بفهمد که کارش اشتباه است. در ضمن اسم خواستگار هم که می آید خیلی عصبانی می‌شود و می‌گوید هیج کسی حق ندارد برای خواستگاری بیاید. مگر من چند سالم هست؟ امسال قرار است کنکور بدهد. نگرانش هستم که اگر دانشگاه دولتی راه دور قبول شود، چطوراجازه بدهم که راه دور برود.

گروه مشاوران
گروه متخصصان رادیو مشاوره

روان‌شناسان رشد، نوجوانی را دوران مهم و پرچالشی در زندگی انسان دانسته‌ و به همین دلیل به شناخت درست این دوره هم از سوی نوجوانان و هم از سوی والدین تأکید کرده‌اند. نوجوان در این دوره  از یک‌سو تغییرات جسمی تجربه می‌کند‌ و از سوی دیگر با تغییر در نقش خود در خانواده و اجتماع روبه‌رو می‌شود.

یکی از این تغییرات توجه به جنس مخالف است. نوجوان در مورد جنس مخالف کنجکاو است و می‌خواهد درباره‌ او بیشتر بداند.  علاوه بر این کنجکاوی، به دلیل رسیدن به سن بلوغ، کشش و تمایل جنسی نیز دارد.  با اولین نگاه عاشق می‌شود و عشق خود را یگانه و منحصربه‌فرد می‌داند و می‌پندارد هیچ‌کسی مانند او تاکنون بدین‌سان عاشق نشده است. به دلیل همین تصور است  وقتی به هشدارهای والدین خود توجهی نمی‌کند.

عشق دوره‌ی نوجوانی آن جایی به وضعیت ناگوار می‌رسد که هر دو به‌هم قول ازدواج می‌دهند و متعهد می‌شوند تا چند سال دیگر، که سن‌شان مناسب ازدواج شد، صبر کنند. اما بازی روزگار به‌طور طبیعی چنان است که یکی از دو طرف میل و علاقه‌اش پایدار نمی‌ماند و با فرد دیگری ازدواج می‌کند.  این پایدار نماندن عشق و علاقه نیز به‌سبب آن است که علاقه براساس شناخت به‌دست نیامده است. تجربه‌ روان‌شناسان و تحقیقات آنان نشان می‌دهد فرد در دوره‌ نوجوانی نمی‌تواند به شناخت کامل و صحیحی از طرف مقابلش برای ازدواج دست یابد.

براساس همه‌ی این موارد می‌توان گفت تمایل و کشش نوجوان به جنس مخالف فرایندی طبیعی است که نمی‌توان آن را نفی یا نهی کرد.  اما براساس این تمایل تصمیم به ازدواج گرفتن تصمیمی بخردانه نیست و به سرانجامی نیکو نخواهد رسید. عشق دوره‌ نوجوانی در قالب داستان‌ها و فیلم‌ها درامی عالی و زیبا را رقم خواهد زد اما در زندگی واقعی فرجامی به این زیبایی نخواهد داشت.

بیشتر به نظر می­‌رسد که این آشنایی و دلبستگی، از نوع دلبستگی­‌هایی است که در دوره­ نوجوانی شکل می­‌گیرد. برای دختر و پسر، بعد از بلوغ  این علاقمندی و نیاز به رابطه با جنس مخالف شکل می­‌گیرد و شروع می­‌شود. توجه داشته باشید که در واقع این قبیل آشنایی­هایی که اتفاق می­افتد  بیشتر به خاطر شرایط سنی است  و علاقمند شدن به جنس مخالف طبیعی است؛ اما این­که این علاقمندی  تبدیل به وابستگی بشود (چیزی که اصطلاحا امروزه عشق نامیده می­شود) و برای طرفین مشکل ساز شود، جای بحث دارد. ابتدا باید دید هدف از این رابطه چیست؟ اگر هدف تشکیل زندگی است که باز این سوال مطرح می‌­شود که آیا شرایط تشکیل یک زندگی مشترک در این­جا وجود دارد؟ که با توجه به سن این دو عزیز که هنوز درگیر تحصیلات هستند، این طور به نظر نمی­‌رسد. خصوصا این نکته در خصوص آقا پسر۱۹ساله بیشتر صدق پیدا می‌­کند که حرفه و مهارت خاصی را کسب نکرده و در واقع آمادگی لازم و مقدمات تشکیل  یک زندگی متاهلانه را  ندارد. بنابراین حفظ و استمرار این رابطه، حتی اگر با هدف تشکیل زندگی باشد، ممکن است و به نظر می­رسد به صلاح ایشان نباشد.

باید توجه داشت که گاهی اوقات  تمایل  به داشتن رابطه با جنس مخالف، ممکن است  ناشی از عدم ارضای نیاز­های عاطفی فرد، توسط پدر و مادر به یک اندازه و شاید بتوان گفت از جانب پدر بیشتر و همچنین نیاز به مورد توجه واقع شدن بازهم از جانب پدر باشد. احتمالی که این­جا می­‌دهیم برای ایشان همین است که  احتمالا این نیازهای اساسی یک نوجوان در خانواده­ ایشان، مورد غفلت واقع شده است و شاید بخشی از  این دلبستگی شدید و نیاز به رابطه با جنس مخالف، می­تواند ناشی از عدم ارضای عاطفی ایشان در محیط خانواده، خصوصا از سمت پدر باشد. بهتر است که با مراجعه به مشاور اعضای خانواده در جریان این ارتباط و عدم ارضا قرار بگیرند  و فضای خانوادگی بررسی شود تا آسیب­‌های بیشتری به ایشان وارد نشود.

گاهی اوقات هم این نیاز، صرفا نیاز به هم‌صحبت است که این هم‌­صحبت می­تواند از افراد همسن و سال و هم­جنس انتخاب شود و یا حتی گاهی می‌­شود این نیاز با حضور مشاور برطرف شود. در این شرایط بستری برای دلبستگی وجود ندارد و یا اگر به وجود بیاید، توسط مشاور کنترل خواهد شد. گاهی چون فرد جایی برای رفع نیاز ندارد، شروع می­‌کند به طرح موضوع با فردی از جنس مخالف و با  شروع شنیدن دلبستگی، ممکن است در بطن این رابطه با جنس مخالف آغاز شود و  شدت پیدا کند. ممکن است یک فضای کنترل نشده شکل بگیرد و به حدی برسد که فرد حس می­کند دیگر نمی­تواند بدون او ادامه دهد. تجربه نشان داده است که این نوع ارتباطات، دیرپا نخواهد بود .

در کنارتمام این ها پیشنهاد ما به شما این است که بهتر است اعتماد و اطمینان خود را با گفتار و پیام‌های محبت‌آمیز به فرزندتان نشان دهید تا اگر از روی اشتباه به مسیر نادرست منحرف شد، بتواند از این راه بازگردد؛ زیرا با تجسس و کنترل رفتار و روابط فرد، ارتباطات عاطفی وی با خانواده کم‌رنگ و یا حتی قطع می‌شود و احتمال غرق‌شدن بیشتر در گمراهی و مسیر نادرست افزایش می‌یابد.

در پایان توجه داشته باشید که فرزند شما برای ازدواج سن پایینی دارد و هنوز به رشد و بلوغ عقلی و عاطفی مناسب برای ازدواج نرسیده است. اجازه بدهید روی درس خود تمرکز داشته باشد و پس از قبولی او در دانشگاه، با توجه به شرایط و سبک و سنگین‌هایی که شما و پدرش در کنار فرزندتان انجام می دهید، در خصوص دانشگاه محل تحصیل او تصمیم گیری نمایید.